Artikel Joke Kaviaar: Ben jij ook een ‘CTER object’?

Featured

Op 7 november vorig jaar werd ik ‘s avonds laat met de auto vanuit Amsterdam voorbij de IJtunnel langs de kant gezet. Rij- en kentekenbewijs werden gecontroleerd en verder niets. Op mijn vraag waarom ik werd gecontroleerd werd medegedeeld: “Er staat in het systeem dat er controles op u moeten worden uitgevoerd.”

Verkeerscontrole als dekmantel voor opsporing en registratie

Aan de controle blijkt een registratie als ‘CTER-object’ (CTER: Contra Terrorisme Extremisme en Radicalisering) ten grondslag te liggen. Het heeft tot januari van dit jaar moeten duren voor ik dit uitvond tijdens een uitvoerige inzage in politieregistraties. Die inzage leverde overigens nog veel meer op.

Uit de registratie PL 1300-2017 235866 BVH politie Amsterdam-Amstelland:

“Aandachtsvestiging: Rapps. AD1210 reden Kattenburgerstraat richting Oost. BT (*) kwam tegemoet rijden richting centrum. Middels de MDT navraag gedaan in het systeem op kenteken. Hier kwam uit dat tenaamgestelde een CTER object links activisme is en dat alle informatie met betrekking persoon vastgelegd moet worden.(…) BT was warm gekleed met een winterjas en sjaal. In de dakhemel van de auto stak een vogelveer. In de kofferruimte lag een fiets of een rolstoel. Er staken in ieder geval twee fietswielen boven het achterraam uit. BT was erg geinteresseerd in de reden van de staandehouding. Rapps hebben uitgelegd dat BT de aandacht kreeg in verband met bij ons bekende informatie en dat zij daarom gecontroleerd werd. Rapps hebben geen informatie gegeven met betrekking het links activisme danwel CTER.”

Continue reading “Artikel Joke Kaviaar: Ben jij ook een ‘CTER object’?” »

Solidariteit met antiracisten, en laat die vonken verder vliegen

Featured

door Peter Storm

De strijd tegen racisme en de strijd voor de vrijheid voor vrije meningsuiting, horen hand te gaan, beiden hebben elkaar nodig. Dat geldt met name waar die meningsuiting ook radicale opvattingen, ook scherp vormgegeven meningen betreft. Een reeks rechtszaken tegen antiracisten, deels doorgezet, deels op handen, deels gelukkig vooralsnog afgeblazen – laten dat duidelijk zien.

Lezers van dit blog (1) kennen intussen de zaak tegen Joke Kaviaar, activiste en publiciste wiens veroordeling in hoger beroep onlangs in cassatie is bevestigd. Het betrof hier een vonnis wegens teksten waarin Joke Kaviaar het terreurbeleid tegen mensen zonder verblijfspapieren hekelt en tot felle strijd ertegen oproep. Opruiing, vond het openbaar Ministerie van vier zulke teksten, Klopt, zei een rechter in Haarlem. Klopt voor twee teksten,niet voor alle vier, zei de Amsterdamse gerechtshof in hoger beroep. De Hoge Raad liet dat vonnis overeind, zonder inhoudelijke motivatie overigens. Dus hangt Joke Kaviaar twee maanden gevangenisstraf boven het hoofd als ze binnen haar proeftijd van een jaar iets doet op basis waarvan de staat dat voorwaardelijke vonnis ten uitvoer kan leggen. Het lijkt op rondlopen met een strop om je nek die lek moment van staatswege kan worden aangetrokken. En waarom? Omdat ze haar mening gaf over staatsbeleid. En omdat ze in woord en geschrift daartegen tot verzet oproept. Het is een inbreuk de uitingsvrijheid. En ze is gericht tegen een strijdster tegen racisme, in dit geval tegen staatsracisme.

De zaak kreeg een vertakking toen politie vorig jaar een aantal mensen oppakte vanwege het uitdelen van posters met teksten van Joke Kaviaar. Twee van hen moeten aanstaande vrijdag voor de rechtbank komen (2). Waarom? Omdat ze – volgens de aanklacht althans – de mening van Joke Kaviaar middels die teksten hielpen verspreiden. Dat deden ze – nogmaals, volgens de aanklacht van Justitie – rond de zitting van het hoger beroep in de zaak tegen Joke Kaviaar. Politie pakte hen op, OM klaagde hen aan. Wederom een aanval op de uitingsvrijheid. En wederom is die aanval gericht tegen mensen die tegen racisme stelling nemen, deze keer buiten in de openbare ruimte.

Varianten van hetzelfde thema, van dezelfde repressie tegen antiracistische uitingen, troffen ook andere strijders tegen racisme. Continue reading “Solidariteit met antiracisten, en laat die vonken verder vliegen” »

Peter Storm: Joke Kaviaar sentenced – solidarity needed

Joke Kaviaar, activist and publicist against the oppression, detention and deportation of refugees in the Netherlands , has been sentenced to a four months jail sentence for “incitement”. Solidarity with refugees should know no borders; solidarity against efforts to censor Joke Kaviaar, and all the ones speaking out against this repression should know no borders either. Joke Kaviaar will not shut up. Neither should we.

Continue reading “Peter Storm: Joke Kaviaar sentenced – solidarity needed” »

Peter Storm: Doordenken over opruiing

Opruiing is het delict waar een Openbaar Ministerie zich van bedient om Joke Kaviaar mee aan te vallen. De aanval is helaas met resultaat bekroond, nu een rechtbank haar 4 maanden cel heeft opgelegd. Maar een gewonnen slag is geen gewonnen oorlog. De strijd gaat door, en dus ook de bijbehorende discussie over opruiing, het hoe, het wat en het waarom. Meerdere dimensies ervan wil ik graag, en deels nogmaals, belichten.

De eerste dimensie is opruiing als essentieel deel van het vrije woord. Dat vrije woord zelf is deel van voortsluimerende en steeds oplaaiende gevecht voor een wereld met meer vrijheid, meer solidariteit, met gelijkwaardigheid tussen mensen. Die strijd botst – onvermijdelijk – keer op keer tegen de bestaande, gevestigde orde, en tegen de juridische uitdrukking van die orde: de wetten, de wetshandhavers, de instellingen die zij hanteren, rechtbanken, politiekorpsen, gevangenissen.

Continue reading “Peter Storm: Doordenken over opruiing” »

Peter Storm: Na het vonnis tegen Joke Kaviaar: geen andere eervolle keus dan verzet en ‘opruiing

dinsdag 22 januari 2013, dag der schande

Ja, het was buiten koud vandaag. Het was koud vandaag op straat. Het was koud vandaag in de duinen. Maar op geen van die buitenplekken was de kilte naargeestiger dan in een kil gebouw, waarin zich een nog killere zaal bevond. De zaal bevond zich in een gerechtsgebouw. Daar werd ‘recht’ gesproken, of beter gezegd: daar trachtte de Macht één van haar critici de mond te snoeren . De ijzige wind van die veroordeling zou wel eens lang kunnen aanhouden, lang nadat de laatste sneeuw is gesmolten in regen of lentezon. Het is een ijzige tocht die krachtige verwarmende tegenwind vereist. Joke Kaviaar dreigt in de cel te verdwijnen omdat ze tot actief verzet oproept tegen de onderdrukking van vluchtelingen. Dat mag niet ongestoord gebeuren, de strijd die ze voert dient te worden voortgezet. Natuurlijk gaat ze in hoger beroep. maar er is meer nodig, buiten de rechtszaal.

Continue reading “Peter Storm: Na het vonnis tegen Joke Kaviaar: geen andere eervolle keus dan verzet en ‘opruiing” »

Opruiing als burgerplicht

Waarom tolereren we de staat, met al haar regels, haar wetten, haar politie en haar traangas, justitie, rechtbanken, geheime agenten, soldaten en tanks, bommen en granaten, haar belastingheffing en haar bureaucraten, haar macht en het daaraan inherente machtsmisbruik – want waar macht zich centraliseert en wordt opgelegd, daar is het misbruik al aanwezig – waarom tolereren we die staat? Waarom pikken we dat, waarom blijft het bij mopperen, maar voegen we ons bijna allemaal uiteindelijk? Waarom wordt er zo weinig opruiing bedreven jegens het ‘openbaar gezag’, en waarom wordt de opruiing die bedreven wordt, zo bedroevend weinig gevolgd door staatsvijandig gedrag? Opruiing tegen de staat vanwege haar wandaden is immers, zoals ik hieronder zal uitleggen, zelf geen wandaad maar doodgewoon burgerplicht.

Continue reading “Opruiing als burgerplicht” »

Peter Storm: Zwijgende journalisten, waar is uw eer?

(overgenomen van www.ravotr.nl)
woensdag 9 januari 2013
Leuk, he? “China vecht tegen censuur”, zo luidt de kop van een Trouw-artikel. Héél China Welnee. De staf van één krant in één stad in China vecht tegen censuur door te staken. Ja, er zijn meer mensen actief tegen censuur in China. Maar  ‘China vecht…” ? Was het maar waar. De kop is een bespottelijke overdrijving. De censuur is overigens reëel, en  bestaat uit druk van de aan het blad verbonden propagandafunctionaris om een artikel te wijzigen. Het protest van het personeel van het blad verdient grote waardering, actievoeren is in China niet zonder risico, het is een politiestaat, zij het met een wat liberaler, opener inslag dat in, ik noem maar iets, 1989, of 1976, of 1966…
Allemaal waar. Maar wat is er dan zo grappig? Nou, al die aandacht voor censuur aan de andere kant van de wereld, uitgerekend op de dag dat in Nederland Joke Kaviaar een verachtelijke poging van staatswege te verduren heeft om haar de mond te snoeren. Het betreft het proces dat afgelopen dag voorkwam in Haarlem. Continue reading “Peter Storm: Zwijgende journalisten, waar is uw eer?” »

Astrid Essed: Het proces tegen Joke Kaviaar / RECHTSZAAK JOKE KAVIAAR

(overgenomen van www.astridessed.nl)

Geachte lezers,
Vooraf
Aandacht in dit stuk voor het Slotwoord, dat Joke Kaviaar op dinsdag 8 januari in de rechtszaal heeft uitgesproken, van ”Elk woord een vonk”, dat is
gebaseerd op haar hieronder genoemd
Statement,
maar nog veel krachtiger en uitgebreider is
Zij las het op indringende en strijdbare wijze voor in de rechtszaal en maakte ieder woord overtuigend en indrukwekkend

RP: De Dienst Nationale Recherche en de Vervolging van Joke Kaviaar en de No-Borderbeweging

6 januari 2012
roelof [monkey] riseup [Dt] net

Aan de vervolging van Joke Kaviaar voor vermeende “opruiing” tegen het “openbaar gezag” ging een langdurig onderzoek vooraf. Toen Joke op 13 september 2011 thuis werd gearresteerd en enkele dagen in volledige beperkingen werd opgesloten was dit onderzoek al in volle gang. Reeds een half jaar lang (vanaf 14 maart 2011) vond onder leiding van Officier van Justitie Guus Schram, belast met het onderzoek naar “asielgerelateerd extremisme”, door de Dienst Nationale Recherche (DNR), een onderzoek plaats met de naam “Gulkana”. Bijna twee jaar later zal het onderzoek dan nu toch, op 8 januari 2013, tot een rechtszaak leiden. Bij het onderzoek, en het optreden van de DNR, kunnen echter vele vraagtekens worden gezet. Waarom bijvoorbeeld een afdeling met de Orwelliaans aandoende naam Unit Contra Terrorisme en Activisme (UCTA) een dergelijk langdurig en uitgebreid onderzoek zou uitvoeren naar een betrekkelijk simpele verdenking van opruiing is op zijn minst raadselachtig.

Continue reading “RP: De Dienst Nationale Recherche en de Vervolging van Joke Kaviaar en de No-Borderbeweging” »

Mijn opruiende opa stierf staand

Eind 1944, na anderhalf jaar voorarrest, werd hij veroordeeld tot 3 jaar, dat was de theorie. In de praktijk werd hij naar Dachau afgevoerd, 2 maanden later was hij dood. Zijn misdaad? Opruiing en propaganda. Als antimilitarist heeft hij nooit een ander wapen gedragen dan het gebroken geweertje dat hij, naast de blauwe knoop, op zijn jasjes droeg. Maar, met zijn felle tong en dito pen riep hij op tot verzet tegen onrecht, tot obstructie en sabotage. Hij geloofde in de kracht van het vrije woord en de bezetter, die er veel bij te verliezen had, deed dat ook.
Continue reading “Mijn opruiende opa stierf staand” »