Weer bajesgezeur over BH – plus tekening!

Featured

 

If you tell me I have to wear a bra  Joke K. 27-2-2019 Nieuwersluis

Voor de tweede keer eiste  bajespersoneel na afloop van het bezoekuur aan Joke dat ze de volgende keer een BH zou dragen. Dat Joke dat vervelend vond? Tja, gevangen zitten is ook vervelend, dit kon er toch wel bij?

Bajespersoneel vond het namelijk vervelend om Joke aan haar ongeklede borsten te controleren, en “we konden toch wel een beetje menselijk zijn voor elkaar?” Joke weigerde wederom. O ja, een strak shirtje mocht desnoods ook, zo kreeg Joke te horen. Maar Joke kiest haar kleding nog alrtijd zelf.

Het bleef bij aandringen, van echt gedreig door personeelsleden was geen sprake. Kennelijk weten ze best dat ze geen poot hebben om op te staan.

Intussen is hierboven dus de tekening te zien die ze naar aanleiding van het BH-gebod vorige week maakte.

Rapport… voor de bajes zal je bedoelen! Joke K. vanuit Nieuwersluis

Featured

Rapport… voor de bajes zal je bedoelen!

Joke K. vanuit Nieuwersluis, 3-3-2019, 15.15 uur

Een paar uur na de lawaaidemo zit ik met pijnlijke spieren, blauwe plekken een wat dikke linkerhand terug in ‘mijn’ cel (QB17, je weet wel, de 7de van links).

De lawaaidemo vond ik fantastisch. De mensen die spraken deden me goed, heel goed. Het mooie gedicht ‘De gedachten zijn vrij’, al jullie gezichten, hoewel ik niet iedereen kon herkennen van deze afstand. Het piratengezang van P., de vrije piraat, de flare, de verboden teksten en hoe de demo zich ook richtte tot de andere vrouwen hier en tegen de bajes. Continue reading “Rapport… voor de bajes zal je bedoelen! Joke K. vanuit Nieuwersluis” »

Solidariteit en repressie bij lawaaiactie voor Joke in Nieuwersluis

Featured

Vandaag hielden we met tussen de veertig en vijftig mensen een lawaaidemonstratie bij de gevangenis in Nieuwersluis. Daarmee betuigden we solidariteit met Joke Kaviaar die daar gevangen zit, veroordeeld wegens het nschrijven van kritische teksten en het deelnemen aan ene protestactie tegen een vluchtelingengevangenis op kamp Zeist. De demonstranten maakten lawaai en riepen “Joke vrij! Iedereen vrij!”. Enkele actievoerders deden kort het woord, en er was muziek. Joke zwaaide terug vanaf haar celraam en liet zich ook horen. Solidariteit alom.

Dat vonden de gevangenisautoriteiten blijkbaar niet goed. Telefonisch had Joke al laten weten dat ze met isoleercel bedreigd werd. Na een flinke tijd demonstreren, pal nadat één van de actievoerders haar toezong, riep Joke “problemen!” Ze verdween van achter haar raam. We bleven lawaai maken en één van ons riep af en toe of Joke ons nog hoorde. Blijkens een herhaalde kreet van herkenning was dat het geval. Gelukkig! Dan zat ze dus kennelijk niet in een isoleercel – als de stem tenminste inderdaad van haar was. Enige tijd later vertrokken de demonstranten

Inmiddels hebben mensen van de Steungroep van Joke gehoord wat er was gebeurd. Bajespersoneel had haar herhaaldelijk verteld dat ze geen contact mocht leggen met de demonstranten, niet mocht communiceren. Ze stonden intimiderend in haar cel terwijl Joke liep te zwaien met haar Palestijnensjaal. Uiteindelijk grepen ze haar vast en sleepten ze haar weg naar een cel in een ander deel van het gebouw. Daar kon ze na enige tijd weer uit, maar pas nadat de solidariteitsactie alweer voorbij was.

De autoriteiten houden duidelijk niet van solidariteit tussen medestanders en Joke en behandelen haar communicatie met ons als vergrijp dat afgestraft moet worden. Ze is ‘op rapport’ zoals dat heet, en krijgt morgen te horen wat voor sanctie ze krijgt opgelegd.

Het laat allemaal des te meer zien wat voor ondingen bajessen zijn, hoe nodig onze strijdbare solidariteit met Joke Kaviaar is en blijft, juist ook nu de tweede helft van haar gevangenisstraf is in gegaan.

Een tekening met blote borsten, mag dat? Joke K. vanuit Nieuwersluis

Featured

Een tekening met blote borsten, mag dat? Joke K. vanuit Nieuwersluis

28-2-2019

Tekening volgt binnenkort!

Er was eens een bewaakster die een BH vereiste.

Er was eens een gevangene die daarover een stukkie schreef: ‘BH-verbranding in de bajes’.

Er was eens diezelfde gevangene die dacht: Kom, laat ik daar eens een leuke tekening bij maken, getiteld: “If you tell me I have to wear a bra”, en een tekening maakte van een vrouw met ontbloot bovenlijf met in haar ene hand een BH en in de andere hand een brandende lucifer, gesitueerd in een getraliede ruimte, en die deze tekening kopiëren wilde, en dat alleen maar door een piwi kon laten doen.

Waarop de – vrouwelijke – piwi vroeg: “Wat ga je ermee doen? En zij antwoordde: “opsturen”

en de piwi zei: “ik weet niet of dat mag hoor”, terwijl zij een blik wierp op de getekende blote borsten…

Niettemin werden de kopieën gemaakt en stuurde de vrouwelijke gevangene de kop[ie van de tekening op naar een piratenvriend, in de hoop dat deze niet uit de post wordt weggecensureerd wegens vrouwelijk naakt of iets van dien aard.

Ondertussen kleden bewaaksters gevangenen uit, want dat moet nu eenmaal.

De gevangene – zelf een vrouw – is benieuwd of de tekening bij deze brief aankomt.

Gelukkig heeft zij het origineel nog . (hopelijk),

met BH-loze groet,

Joke

BH-verbranding in de bajes? Joke K. vanuit Nieuwersluis

Featured

26 februari 2019

BH-verbranding in de bajes?

In vrouwenbajes Nieuwersluis is ruim een week voor 8 maart internationale vrouwensdag van vrouwenbevrijding en feminisme weinig te merken. En dat is niet alleen omdat we hier met zoveel vrouwen opgesloten zitten. Continue reading “BH-verbranding in de bajes? Joke K. vanuit Nieuwersluis” »

Een-en-twintig kogels

Featured

Een-en-twintig kogels

Een-en-twintig kogels
en een wapen van plastic
de heilige politie hield een
vuurgevecht met zichzelf

Een-en-twintig kogels
en agenten van stavast
en huilende politie zocht
rechtvaardiging voor zichzelf

Een-en-twintig kogels
de dode in zijn bloed
die heeft er om gevraagd
zijn leven voor eeuwige roem

Een-en-twintig kogels
wie waagt het om te vragen
wie met schieten is begonnen
de leugen heeft verzonnen

Een-en-twintig kogels
naast een bank vol geld
moet iemand toch betalen
voor politiegeweld

Een-en-twintig kogels
aanvaardt het nederig
net als ‘welverdiend’ racisme
Buig het hoofd en spreek niet

Eeen- en-twintig kogels
geen smeris zal er boeten
geen woord mag er aan vuil
De straat wordt schoon gespoten

Net als het blazoen
van mannen in uniform die
een vrouw haar plaats wijzen
met een-en-twintig kogels

Zonder gevolgen

JK, 19-2-2019

Promoveren, degraderen en controleren – Joke K. uit Nieuwersluis

Featured

Promoveren, degraderen en controleren in Teeven’s Skinnerbajes

(vervolg op: Rode en groene gevangenen)

Nieuwersluis, 14-2-2019

Op woensdag 13 februari werd ik geacht te verschijnen bij het RIC (=Re-integratiecentrum) alhier in Nieuwersluis. Daartoe had ik vorige week een brief gekregen: “Hierbij bevestig ik dat je een afspraak hebt in het re-integratiecentrum.” Afspraak?! Tutoyeren?!

Het is typerend voor de Kafkaeske Neederlandse polder die ook in de bajes is doorgedrongen. Altijd maar doen alsof alles in redelijkheid en overleg tot stand is gekomen. Dit soort brieven krijg je ‘buiten’ bijv. ook van de sociale dienst of het UWV. Een afspraak? Nee, ik heb geen afspraak gemaakt, men bepaalt gewoon dat ik daar moet zijn. “Reden van bezoek: taalmeter en reflector”, een test en een vragenlijst over “hoe je op dit moment in je vel zit.” Een open-deur-vraag wat mij betreft (pun intended). In Ter Peel ontving ik reeds een “vragenlijst voor de afdeling Detentie en Re-integratie (casemanager)”: “Deze vragenlijst dient u volledig ingevuld retour te sturen naar uw casemanager. Sprekersbriefjes worden pas in behandeling genomen, als deze lijst retour is gestuurd.” En “De ingevulde lijst wordt ingevoerd in een computersysteem dat correspondeert met uw gemeente.” Ik heb deze vragenlijst niet ingevuld. Vorige week werd me door de ‘casemanager’ hier ook al gevraagd of ik deze nog ging invullen. “Nee.” Het is pure dwang, bemoeizucht met je privéleven met vragen over ‘persoonlijke omstandigheden, ID-papieren, inkomen/werk/dagbesteding, schulden, huisvesting/onderdak, zorg en reclassering’ en een schending van je privacy. Immers: alles wat je gedwongen wordt in te vullen, wordt ongevraagd gedeeld met derden zoals de gemeente. Dit formulier en de ‘afspraak’ zijn de opmaat voor het “zoveel mogelijk in overleg met u” opstellen van “uw detentie- en re-integratieplan (D&R-plan).” (bron: huisregels Nieuwersluis, hfdst.2.5: ‘dagprogramma, beveiliging nen toezicht op maat’). Het is voorwaarde voor “promotie” vanuit het ‘basisprogramma (rood) naar het ‘plusprogramma’(groen). Voor langgestraften hangt hun ‘detentiefasering’ vervolgens ook weer af van deze ‘promotie’, en dus zaken als verlof en een opener regime in de laatste periode. Daar komt nog bij dat wat vroeger ‘vervroegde invrijhedstelling’ was, sinds 1 juli 2008 voorwaardelijke invrijheidsstelling is.

Ik ben niet naar die ‘afspraak’ gegaan gisteren. Uit de brief die de ‘afspraak’ bevestigde: “Kom je niet, dan wordt je opgegeven als weigeraar en kun je niet doorstromen naar het plusprogramma.” Terwijl ik om de betreffende tijd voor het eerst hier naar de bibliotheek kon, werd er door het RIC gebeld naar de bieb, of mevrouw K. naar het RIC kwam. Nee dus. Men zal mij nu opgegeven hebben als ‘weigeraar’. Juist. Geef het maar op! Ze kunnen me opsluiten maar niet dwingen tot werk en dit soort controle op me uitoefenen. Uiteraard probeert men dit wel en het is de vraag wat ze nog zullen gaan doen.

Na het maken van die test en het invullen van die vragenlijsten is het de bedoeling dat je een cursus “Kiezen voor verandering (KVV)” gaat doen en wow! Dan kun je dus “na bespreking in het MDO (=multi-disciplinair overleg) naar het plusprogramma gaan.” Sorry voor al deze misselijkmakende bajestermen – ik haat ze net zoveel als jullie. Het is echter nodig om te laten zien hoe die shit werkt sinds de invoering van Teeven’s stoplichtsysteem ofwel de Skinnerbajes.

Nog wat citaten uit de huisregels, hfdst. 2.5: “Uw gedrag wordt beoordeeld aan de hand van het toetsingsmodel Stimuleren en Ontmoedigen. U wordt beoordeeld op de onderdelen veiligheid, beveiliging, zorg en begeleidingen re-integratie en resocialisatie. (…) In dit toetsingsmodel wordt onderscheid gemaakt tussen goed gedrag (groen), dit kan beter gedrag (oranje) en ongewenst gedrag (rood).”

Het lijkt hier wel een kleuterschool en er wordt van uit gegaan dat we hier allemaal in beginsel gevaarlijk en asociaal zijn. Niets is minder waar. Ik heb gezien hoezeer het kapitalistisch systeem mensen in de grond trapt en niet helpt om overeind te komen. Zo komen mensen in de eerste plaats in de bajes terecht, door een bovendien racistische justitie en politie, waar vervolgens met een waarschuwend en kleinerend vingertje medewerking wordt geëist en daadwerkelijke hulp niet wordt verleend. Zo sprak ik in Ter Peel twee vrouwen met grote medische problemen die daar in de bajes niet aan werden geholpen ( “doe dat maar als u weer buiten staat”). Ik sprak daar daklozen en gelijzelden die aan hun lot worden overgelaten en waarvan ik me afvraag wat er van hen terecht moet komen. Hoezo, re-integratie?! ‘Kiezen voor verandering’? Deze hele maatschappij, bajessen incluis, moet op de schop en afgebroken worden! De hypocrisie!

Nog wat citaten uit de huisregels:
“Besluit promoveren/degraderen: in uw D&R plan worden gedragsrapportages van verschillende disciplines ingevuld die betrokken zijn bij uw detentie. (…) Het MDO adviseert de vrijhedencommissie (VC) over uw D&R plan.” Tot zover de citaten uit de huisregels. Wellicht vind je online meer als je dit verder wilt onderzoeken. Ik moet het hier allemaal met de hand overschrijven en die teksten komen mijn neus uit.

In Ter Peel, waar ik nog in een tweepersoonscel zat, kwam na de vrijlating van mijn eerste celmaatje een meisje binnen uit Nieuwersluis. Ze sprak zeer gebrekkig Neederlands en werd als zijnde ‘rood’ op de afdeling bij mij gezet. Het was moeilijk communiceren maar er was duidelijk iets aan de hand waar ze erg mee zat. Na veel heen en weer gepraat, dook zij in een grote envelop met paperassen en viste daaruit een belangrijk document: “besluit tot promoveren”. Zij was dus niet ‘rood’ maar ‘groen’ en schrok van ineens zoveel achter de deur zitten. Citaat: “Beslissing: op basis van mijn bevoegdheid van art. 1d van de regeling selectie, plaatsing en overplaatsing van gedetineerde deel ik u mede dat u per 24-1-2019 wordt geplaatst in het plusprogramma. (…) Op grond van het toetsingskader ‘Stimuleren en Ontmoedigen’ is uw functioneren beoordeeld als gewenst (groen) gedrag. (…) U hebt laten zien verantwoordelijkheid te nemen voor uw eigen gedrag, hiervan de noodzaak in te zien (…) U laat hiermee zien dat u serieus wilt werken aan een sucesvolle terugkeer in de maatschappij.”Was getekend, de plv. directeur van Nieuwersluis, H. Versteeg.

Op het moment dat dit papier te voorschijn kwam, was het al te laat om er direct wat mee te doen. Eén piwi die even door het luikje kwam kijken, snauwde dat het er nu de tijd niet voor was. De volgende dag, pas toen de deur voor ‘rood’ open ging, kon ik de kans grijpen voor haar de piwi met het document te confronteren: “Bewijs: ze is groen!” De fout was – aldus de piwi – inmiddels ontdekt en werd gelukkig voor het meisje snel hersteld, na een dag van wanhoop over de onfortuinlijke overplaatsing. Want niet alleen wil iedereen graag in het plusprogramma en heeft daar alles voor over, maar ook: iedereen in Ter Peel wil (terug) naar Nieuwersluis, die als ‘betere’ bajes bekend staat. Nu ik hier zit, snap ik waarom. Het voert hier nu te ver om hierover teveel in detail te treden en het zijn slechts relatief oppervlakkige zaken maar verschillen als meer open deur (ook in ‘basis’), meer toelating van spullen van buiten en het eenvoudiger regelen van bezoek spelen een rol hierbij. Dat is toch mooi meegenomen.

Het verschil tussen ‘basis’ en ‘plus’ programma uit zich in alle gevallen in meer recreatietijd en vaker sport voor ‘plus’. Hier in Nieuwersluis zit het verschil in twee keer een lange avondrecreatie die basis niet heeft. Zo zat ik de afgelopen twee avonden ‘achter de deur’ terwijl op de afdeling je de stemmen hoort van anderen die daar van alles aan het doen zijn. Mij persoonlijk deert het niet, ik verkeer in de gelukkige positie dat ik voor mezelf genoeg te doen heb. Menig gevangene kan echter die dichte deur slecht verdragen. En ja, ik zit me hier stoicijns te houden, allicht wil ik niets liever dan alle deuren open, maar dan ook wel de hoofdpoort! De rest is alleen maar schijnvrijheid.

Dan de sport Dit is iets waar ik me echt boos over maak: lichaamsbeweging laten afhangen van zgn. gewenst/groen gedrag. Daarbij moet je weten dat wie net binnen komt sowieso niet ‘groen’ kán zijn (zelfmelders bij de bajes uitgezonderd): je moet je de eerste zes weken bewijzen en dan ook aan al die dwang toegeven, én werken voor 3,04 per 4 uur voor bedrijven als Xenos en Hema (hetgeen ik ook weiger).

Hier in Nieuwersluis is er voor ‘plus’ vier keer per week sport. Voor ‘basis’: twee keer per week. (*) Dat is een halvering in lichaamsbeweging! Je gezondheid hangt af van je toegeeflijkheid! Een absolute ‘nono’ wat mij betreft, die op zijn minst zelfs binnen dit wurgsysteem nog aanvechtbaar zou moeten zijn. Ik kom hier op terug. Voor nu: het afnemen van gezondheid is wat mij betreft ongewenst/rood gedrag en mijn beslissing luidt dan ook dat de bajes gedegradeerd dient te worden tot een rokende puinhoop. Na vrijlating van alle gevangenen uiteraard.

Groet, Joke

(*) Aanvulling van Joke: Ik ben met twee andere meiden meegegaan vrijdagochtend, de derde doordeweekse sportdag. Die staat in het rooster als alleen ‘plus’ programma. Eén van de andere meiden stelde daar een vraag over, en toen werd gezegd door een piwi dat die ochtend ook voor basis was. Conclusie: het staat fout in het dagprogramma, of het is veranderd. Blijft staan dat de vierde ochtend op de zaterdag wel alleen plus is. Dus er is wel degelijk verschil, maar het is minder groot.

Ook financiële steun aan Joke is zeer welkom!

Ook financiële steun aan Joke is zeer welkom!
Joke Kaviaar kan tijdens haar gevangenschap enige financiële steun erg goed gebruiken. De gevangeniswinkel is duur, om maar eens wat te noemen, en het geld dat ze mee had, raakt intussen op.
Je kunt geld overmaken naar bankrekeningnummer NL73INGB0705004309, ten name van: Min. van Justitie en Veiligheid 263/ PI Utrecht onder vermelding van haar naam en voorletters en haar registratienummer. Dus: J. Kuijt, registratienummer 7805520

Eventjes doen, als je iets kunt missen 🙂

Justitie wil bajespublicaties voorkomen – Joke K. vanuit Nieuwersluis

Featured

Justitie wil bajespublicaties voorkomen

Nieuwersluis, 11 februari 2019

Sinds ik begonnen ben met schrtijven vanuit de bajes, is duidelijk geworden dat de publicaties niet alleen worden gelezen door politie/justitie/aivd, maar ook dat de inhoud direct wordt doorgespeeld naar de bajes in kwestie.

Dit gebeurde in 2008 ook al toen ik ruim 5 weken in Nieuwersluis zat. Toen vertelden vrouwen die moesten schoonmaken in het kantoor van de piwi’s dat ze zagen dat deze op internet mijn artikelen zaten te lezen. Ditmaal gaat het verder dan alleen lezen.

In Ter Peel werd ik al aangesproken door een piwi, over het stuk ‘Over rode en groene gevangenen’. “Leuk stuk heb je geschreven Op dat moment was het niet zozeer het feit dat het gelezen werd, wat me verbaasde, maar het “leuk”. “Leuk”? Waar het uiteindelijk op neer kwam, was het feit dat het bajespersoneel helemaal niet zo blij zou zijn met Teevens’ Skinnerbajes die gevangenen in rood en groen verdeeld. Om dat hele rood en groen systeem heen is overigens een heel systeem opgetuigd dat mensen tot medewerking aan van alles moet dwingen, maar daarover in een volgend schrijven meer.

Goed, de piwi’s zijn dus niet tevreden met rood en groen, basis- en plusregimes met promotie en degradatie, ofwel het stoplichtsysteem, warschijnlijk uit eigenbelang. Werk er dan niet aan mee, zou ik zeggen. De piwi vertelde me nog dat ze een print ervan gelezen had en ik kan uit het moment waarop afleiden dat dit heel snel na publicatie op internet moet zijn geweest. Kort hierna volgde mijn overplaatsing naar Nieuwersluis.

Het eerste wat in Nieuwersluis opviel was de ‘ontvangst’ door een mij bekende piwi (uit 2008) op de ‘badafdeling’ waar je binnenkomt, je spullen worden gecontroleerd en je wordt gevisiteerd. Nu is het niet zo vreemd dat ik de piwi nog herken, maar dat iemens die hier na 11 jaar werken vele honderden gevangenen moet hebben gezien mij nog herkent? Is dat werkelijk toeval? Ik blijk namelijk in beide bajessen nog in het systeem te zitten (Nieuwersluis 2008, Ter Peel 2013), terwijl ik me meen te herinneren ooit ergens te hebben gelezen dat die penitentiaire dossiers na 5 jaar worden vernietigd.

De tweede dag in Nieuwersluis sprak een piwi me aan op de lawaaidemo van 3 maart. Dat is dus ook vast doorgegeven door… ? Tot zover nog geen heel uitzonderlijke zaken als je ervan uitgaat dat men alles aan elkaar doorgeeft en dat alles wat ik schrijf overal terechtkomt. De reden van dit schrijven is echter een nieuwe ontwikkeling: het is me afgelopen weekend bekend geworden dat vooraf aan mijn komst naar Nieuwersluis de andere vrouwen voor mij gewaarschuwd zijn. Er zou een “onruststoker” komen die “over de bajes schrijft”. De details van wat er verder is gezegd zijn me niet bekend. Wat ik wel weet is dat er een vuil spelletje van gevangenen tegen elkaar opzetten wordt gespeeld. Dit gaat verder dan lezen en controleren, en ik weet niet op wiens initiatief, welke autoriteit hier achter zit. Opvallend is ook dat men niet zozeer bang is dat die vervelende activist de boel op stelten komt zetten. Daar hebben ze isoleercellen voor. Waar het om gaat is dat men wil voorkomen dat mij zaken ter ore komen die zij liever niet openbaar hebben. Het Neederlandse bajessysteem wil vooral zo vriendelijk mogelijk lijken, maar ondertussen hoor ik wel degelijk waarschuwingen als: “pas maar op! Je zit zo in de iso!” of “kijk maar uit, je wordt zo overgeplaatst naar Ter Peel of Zwolle.” Het moge duidelijk zijn dat justitie niet graag heeft dat wat er in Nederlandse bajessen gebeurt naar buiten komt. En ook dat blijkt uit meerdere zaken, zoals opmerkingen van medegevangenen zowel in Ter Peel als Nieuwersluis die erop neer komen dat men graag het een en ander naar buiten zou willen brengen, maar dit niet durft.

Als je dit leest, zit ik 3 weken binnen en moet er nog 7. Ik ben nog amper begonnen en ze maken zich nu al zorgen over hun zorgvuldig afgedekte beerput.

Strijdbare groet

Joke

Niets! Bericht van Joke K. uit de gevangenis

Featured

Niets! Bericht van Joke K. uit de gevangenis, 11 februari 2019

Even een berichtje voor alle volgers, delers, vonkende wordenverspreiders, rebellen, autonomen, anarchisten, piraten, strijders, dwarsliggers en andere staatsvijanden: allereerst: jullie steun en solidariteit is hartverwarmend en doet me goed! De stapels post zijn overweldigend! Post reeds gestuurd naar ter Peel komt hier alsnog aan en postzegels die geweigerd werden aldaar komen hier wel door! Ik beantwoord elke dag brieven en kaarten, schrijf teksten, stukken en teken. Kortom: ik kom tijd tekort (ha, grapje).

Maar even serieus, wie adres in de post achterlaat kom ik op enig moment terug te schrijven. Verder gaat het goed, al is elke dag in een cel er één te veel, en dat geldt ook voor alle andere mooie en sterke vrouwen die ik hier tegenkom. Elke dag weer word ik wakker , denkende, wat doen we hier allemaal nog? Ofwel? Wat is het nut hiervan? Niets!

In de Neeederlandse polderbajes geldt sinds 2014 het systeem van ‘promoveren en degraderen’. Daarover schreef ik reeds, en er komt nog meer. De staat is er goed in om mensen op te sluiten en te controleren en te dwingen om aan allerlei programma’s en werk mee te doen, maar waar is de échte hulp voor dakloze vrouwen, slachtoffers van mannen met losse handen, verslaafden, moeders met kinderen levend in armoede? Etc?!

Alles is schone schijn. Talloze mensen worden gegijzeld omdat ze boetes niet kunnen betalen, raken alles kwijt, en staan met niets straks ‘buiten’. Poorten open, bajes slopen!

Strijdbare groet en tot later,

Joke K.