Mijn opruiende opa stierf staand

Eind 1944, na anderhalf jaar voorarrest, werd hij veroordeeld tot 3 jaar, dat was de theorie. In de praktijk werd hij naar Dachau afgevoerd, 2 maanden later was hij dood. Zijn misdaad? Opruiing en propaganda. Als antimilitarist heeft hij nooit een ander wapen gedragen dan het gebroken geweertje dat hij, naast de blauwe knoop, op zijn jasjes droeg. Maar, met zijn felle tong en dito pen riep hij op tot verzet tegen onrecht, tot obstructie en sabotage. Hij geloofde in de kracht van het vrije woord en de bezetter, die er veel bij te verliezen had, deed dat ook.
Continue reading “Mijn opruiende opa stierf staand” »

Elk woord een vonk!

trying-to-stop-the-machine600pxHet Openbaar Ministerie meent het recht te hebben om mij te vervolgen wegens wat het noemt ‘opruiing’. Dit heeft geleid tot het politiek proces dat op 8 januari plaatsvindt vanwege mijn schriftelijke aanvallen op de vernietigingsmachine die vreemdelingenbeleid heet.

In een artikel in het Noord Hollands Dagblad van zaterdag 29 december 2012 zegt een woordvoerder van het Landelijk Parket over de zaak die het tegen mij voert: “We vinden het vooral belangrijk dat ze terechtstaat en zich moet verantwoorden voor haar woorden.” Voor woorden dus… Woorden, waarvan ik er geen enkele terug neem, ook al zegt diezelfde woordvoerder: “De verdachte heeft er blijkbaar niets aan gedaan om te bewerkstelligen dat haar site verdween.”
Het is duidelijk: nog altijd wil het Landelijk Parket dat ik mijzelf censureer, omdat zij het niet kunnen, want “Er is geen beginnen aan om zulke mirrorsites tegen te gaan.” De macht voelt zich onmachtig, en zint op wraak.
Continue reading “Elk woord een vonk!” »

Verzet als plicht

Het is in Nederland nog steeds goed mogelijk om je leven met oogkleppen op te leven. Wanneer onrecht niet penetreert binnen de kring van gezin, school, werk, buurt, vrienden, sportclub, dan gaat het makkelijk je huis voorbij. Terwijl de hele wereld via digitale kanalen binnen handbereik is gekomen, lijkt de kring waar mensen zich verantwoordelijk voor voelen juist kleiner te worden. Bijgevolg is er steeds minder plaats voor fundamentele verhalen over maatschappelijke verandering, die enige decennia geleden veel breder voet aan de grond kregen.

Dat wil niet zeggen dat er niets gebeurt. Wie bijvoorbeeld het nieuws op het gebied van het Nederlandse migratiebeleid volgt, komt regelmatig verhalen tegen over buurten en scholen die in actie komen tegen de dreigende uitzetting van buurt- of klasgenoten. Dan komt het dichtbij, dan worden de gevolgen van het beleid tastbaar. De paradox doet zich echter voor dat dit zich vaak niet vertaalt in een algemenere kritische houding. De buurman moet blijven, maar andere illegaal gemaakten moeten nog steeds een enkele reis land van herkomst krijgen.

Een dergelijke houding getuigt niet alleen van de al genoemde ontideologisering, waarin specifieke gebeurtenissen beperkt blijven tot zichzelf en niet gekoppeld worden aan praktijk en beleid en theorie die dat niveau ontstijgen, maar ook van de neiging om gezag klakkeloos te gehoorzamen. Continue reading “Verzet als plicht” »

‘Opruiing’, oftewel de subversieve kern van het vrije woord

“Freiheit ist immer freiheit der andersdenkenden” – Rosa Luxemburg

Het recht op vrije meningsuiting is een raar ding. Iedereen is er voorstander van, op een enkele nazi of ultrastalinist na. Iedereen heeft er een andere invulling van en schermt daarmee tegen opponenten die al gauw het verwijt ‘schending van de vrijheid van meningsuiting’ naar het hoofd geslingerd krijgen als ze ook daadwerkelijk opponeren. Immers, ‘ik mag toch zeggen wat ik wil?’

Heel af en toe overstijgt het debat bovengeschetste frivoliteiten en ogenschijnlijke vanzelfsprekendheden. Zoiets maakten we mee toen Geert Wilders voor de rechter kwam wegens aanzetten tot haat en discriminatie. Zoiets maken we nu ook mee in de strafzaak tegen Joke Kaviaar wegens opruiing. In beide zaken blijken er opeens grenzen aan de vrijheid van meningsuiting denkbaar te zijn: in het eerste geval omdat het recht botste met dat andere recht – gevrijwaard worden van discriminatie en hatelijkheid. In het tweede geval was er – belangrijk verschil – géén sprake van botsingen tussen twee grondrechten van burgers. Continue reading “‘Opruiing’, oftewel de subversieve kern van het vrije woord” »